Vanaf iOS 26.3 kunnen ook Bluetooth-accessoires van andere merken gebruikmaken van de handige AirPods-koppelingsmethode. Apple geeft toe onder druk van Europese wetgeving, maar doet het met tegenzin. De vraag is: komt dit de consument echt ten goede, of is het vooral symboliek?
Apple staat bekend om zijn gesloten ecosysteem. Alles werkt naadloos samen – zolang je maar Apple-producten koopt. AirPods koppelen met een simpele tik, Apple Watch synchroniseert automatisch, en iPhones praten moeiteloos met MacBooks. Maar voor accessoires van andere merken? Veel minder soepel. Dat verandert nu, althans in Europa. Onder druk van de Digital Markets Act (DMA) moet Apple zijn “proximity pairing”-functie openstellen voor concurrenten. Klinkt als goed nieuws voor consumenten, maar de details roepen vragen op.
Proximity pairing: van exclusief naar toegankelijk
De manier waarop AirPods koppelen aan een iPhone is bijna magisch eenvoudig. Je opent de case in de buurt van je telefoon, en hop – een pop-up verschijnt om de koppeling te voltooien. Geen gedoe met Bluetooth-menu’s, geen handmatig zoeken naar apparaten, gewoon instant verbinding. Het is een van die kleine, briljante gebruikerservaringen waar Apple patent op heeft – letterlijk en figuurlijk.
Maar die exclusiviteit is nu voorbij, althans in Europa. Apple heeft aan de Europese Commissie beloofd dat het vanaf iOS 26.3, verwacht eind januari 2026, dezelfde koppelingsmethode beschikbaar maakt voor accessoires van andere merken. Dat geldt niet alleen voor draadloze oortjes en hoofdtelefoons, maar voor alle apparaten die proximity pairing ondersteunen – denk aan smartwatches, speakers en mogelijk zelfs andere Bluetooth-accessoires.
Op papier klinkt dat fantastisch. In de praktijk is het iets genuanceerder. Want de vraag is: hoeveel fabrikanten gaan hier daadwerkelijk gebruik van maken? En hoe goed werkt het in vergelijking met AirPods?
Smartwatches krijgen eindelijk volwaardige meldingen
Een tweede belangrijke verandering betreft smartwatches. Tot nu toe konden smartwatches van andere merken – zoals Samsung Galaxy Watch, Garmin of Fitbit – wel meldingen ontvangen van je iPhone, maar je kon er niet op reageren. Wil je een bericht beantwoorden of een notificatie afhandelen? Dan moest je je iPhone pakken, of een Apple Watch kopen.
Dat onderscheid verdwijnt nu onder druk van de DMA. Vanaf 2026 kunnen gebruikers ook op smartwatches van andere merken reageren op meldingen, net zoals op een Apple Watch. Dat is goed nieuws voor wie bewust kiest voor een niet-Apple smartwatch, maar wel een iPhone heeft. Je bent niet langer een tweederangsburger in het Apple-ecosysteem.
Maar ook hier zit een addertje onder het gras. Apple heeft jarenlang geïnvesteerd in de naadloze integratie tussen iPhone en Apple Watch. Functies zoals automatisch ontgrendelen van je Mac, Apple Pay, gezondheidsfuncties en continuïteit tussen apparaten – dat alles blijft exclusief voor Apple Watch. Dus ja, je kunt nu reageren op meldingen op je Samsung-horloge, maar de rest van de ervaring blijft gefragmenteerd.
DMA als bulldozer door de walled garden
De Digital Markets Act, die in 2023 van kracht werd, is bedoeld om grote techbedrijven zoals Apple, Google en Meta te dwingen hun platforms open te stellen voor concurrentie. Apple heeft daar al eerder de gevolgen van ondervonden. Denk aan:
- Appwinkels van derden: ontwikkelaars kunnen nu hun eigen app stores op iOS en iPadOS installeren, iets wat Apple jarenlang heeft tegengehouden.
- NFC-chip toegankelijk: betaalapps van derden kunnen nu gebruikmaken van de NFC-chip in iPhones, wat voorheen exclusief was voor Apple Pay.
- Alternatieve browsers: browsermotoren van derden zijn nu toegestaan op iOS, wat betekent dat Chrome en Firefox niet langer gedwongen Safari-technologie hoeven te gebruiken.
En nu dus: proximity pairing en volwaardige smartwatch-integratie voor derden. Het is duidelijk dat Apple zijn greep op het ecosysteem moet lossen, althans in Europa.
Apple doet het met tegenzin
Het is geen geheim dat Apple niet blij is met de DMA. Het bedrijf heeft herhaaldelijk gewaarschuwd dat het openstellen van zijn platforms de veiligheid en privacy van gebruikers in gevaar brengt. En tot op zekere hoogte heeft Apple daar een punt: een gesloten ecosysteem maakt het moeilijker voor malware en frauduleuze apps om binnen te komen.
Maar dat argument raakt ook uitgehold. Want als Apple zo bezorgd is om veiligheid, waarom zijn er dan nog steeds scam-apps in de App Store? En waarom heeft het jarenlang geduurd voordat het bedrijf serieus werk maakte van wachtwoorddiefstal en phishing? De realiteit is dat Apple’s “walled garden” niet alleen draait om veiligheid, maar ook om controle en inkomsten.
Door proximity pairing en smartwatch-functies open te stellen, verliest Apple een stukje van die controle. Gebruikers kunnen nu kiezen voor accessoires van andere merken zonder dat de ervaring volledig verkloot wordt. Dat is goed voor consumenten, maar minder goed voor Apple’s verkoopcijfers.
Boetes die pijn doen
Als Apple niet aan de eisen van de DMA voldoet, kan de Europese Commissie boetes opleggen tot 10% van de wereldwijde jaaromzet. Voor een bedrijf dat jaarlijks honderden miljarden dollars omzet, betekent dat potentieel tientallen miljarden aan boetes. Dat is genoeg om zelfs Apple wakker te schudden.
De Commissie houdt nauw toezicht op de naleving, en eerder dit jaar heeft ze al meerdere onderzoeken geopend naar vermeende overtredingen door Apple. Het bedrijf kan dus niet zomaar de boel traineren of creatief omzeilen – Brussels houdt de druk erop.
Gaat dit de consument echt helpen?
De vraag blijft: hoeveel impact heeft dit voor de gemiddelde gebruiker? Als je al volledig in het Apple-ecosysteem zit – iPhone, AirPods, Apple Watch – verandert er voor jou niets. Je hebt geen boodschap aan proximity pairing voor Samsung-oortjes of meldingen op een Garmin-horloge.
Maar voor wie bewust kiest voor een mix van merken – een iPhone met Sony-hoofdtelefoon, of een iPhone met een Fitbit – is dit goed nieuws. De ervaring wordt soepeler, minder gefragmenteerd, en je hoeft niet langer het gevoel te hebben dat je gestraft wordt voor het kiezen van niet-Apple accessoires.
Toch blijft de vraag: hoeveel fabrikanten gaan hier echt op inspelen? Het vereist investering en samenwerking met Apple, en niet elk bedrijf zal daar prioriteit aan geven. En zelfs als ze het wel doen, blijft de vraag hoe goed het werkt vergeleken met AirPods. Apple heeft jarenlang een voorsprong opgebouwd in naadloze integratie. Die voorsprong verdwijnt niet zomaar.
Europa laat zich niet langer paaien
Wat dit incident vooral laat zien, is dat Europa niet langer meegaat in het verhaal dat Big Tech zichzelf oplegt. Jarenlang konden Apple, Google en anderen hun gang gaan, met het argument dat hun gesloten platforms beter waren voor gebruikers. Europa gelooft dat niet meer, en dwingt via wetgeving verandering af.
Of dat altijd verstandig is, valt te bezien. Maar één ding is zeker: zonder de DMA had Apple deze veranderingen nooit vrijwillig doorgevoerd. En dat zegt genoeg.
Conclusie: opening van de poort, maar niet het kasteel
Apple geeft toe, maar doet het met mondjesmaat. Proximity pairing en smartwatch-meldingen voor derden zijn stappen in de goede richting, maar het zijn kleine stapjes. De kern van het Apple-ecosysteem blijft gesloten, en de beste ervaring krijg je nog steeds door volledig in Apple te investeren.
Voor consumenten is het goed nieuws, maar geen revolutie. Voor Apple is het een gedwongen concessie, een stukje controle dat het moet afstaan. En voor Europa is het bewijs dat wetgeving werkt – als je het maar hard genoeg afdwingt.
