’s Werelds grootste batterijfabrikant CATL belooft een revolutie in elektrische auto’s met zijn nieuwe sodium-ion batterijen. Brand- en explosiebestendig, goed in de kou, en zelfs door te zagen zonder gevaar – zo luidt de marketingpitch. Maar achter de spectaculaire claims schuilt een minder spectaculaire werkelijkheid: deze veiligere batterijen blijven achter in prestaties en moeten het opnemen tegen twee gevestigde concurrenten.
Foto: © Inside EVs
Contemporary Amperex Technology Ltd (CATL) – voor intimi de onbetwiste koning van de wereldwijde batterijmarkt – gooit hoge ogen met zijn nieuwste creatie. De sodium-ion batterijen die het bedrijf onder de merknaam Naxtra produceert, zouden volgens de fabrikant vrijwel onaantastbaar zijn. Doorboren met naalden? Geen probleem. Doormidden zagen? Blijft koel. Botsingen, doorboringen, extreme hitte – niets zou deze accu’s van hun stuk moeten brengen.
Het is een verleidelijke boodschap in een industrie die geregeld opschrikt van berichten over in brand vliegende elektrische auto’s. CATL weet dat en speelt er handig op in door deze winter al publieke tests uit te voeren met elektrische auto’s van het Chinese merk Changan. Later dit jaar volgen vergelijkbare proeven met voertuigen van GAC en JAC, twee andere Chinese EV-fabrikanten.
Winterharde chemie als troefkaart
De timing van de wintertests is geen toeval. Terwijl traditionele lithiumbatterijen notoir slecht presteren bij vrieskou – met capaciteitsverliezen tot wel 40% bij temperaturen onder nul – zouden sodium-ion batterijen nauwelijks last hebben van de kou. Voor automobilisten in noordelijke streken zou dit een aanzienlijk voordeel kunnen betekenen, geen plotselinge reichweideverlies meer tijdens koude ochtenden.
Eind december maakte CATL al bekend een energierecord te hebben verbroken met deze batterijen, een prestatie die de technologie aantrekkelijker moet maken voor grootschalige implementatie. Maar wie tussen de regels doorleest, ziet al snel dat “record” een rekbaar begrip is binnen de vele verschillende batterijchemieën die momenteel worden ontwikkeld.
Veiligheidsclaims botsen met praktijkrealiteit
De veiligheidsclaims zijn indrukwekkend op papier. CATL hamert erop dat de batterijen zijn goedgekeurd volgens nieuwe Chinese veiligheidsnormen die strengere eisen stellen aan hitteproductie, botsingsbestendigheid en levensduur bij herhaald snelladen. Tests waarbij batterijen werden doorboord of doormidden gezaagd – normaal gesproken een recept voor spectaculaire branden – zouden zonder incidenten zijn verlopen.
Maar hier wringt de schoen. China’s veiligheidsnormen staan niet bepaald bekend als de strengste ter wereld, en onafhankelijke verificatie van CATL’s claims ontbreekt vooralsnog. Bovendien: als deze batterijen werkelijk zo revolutionair veilig zijn, waarom zien we dan nog steeds berichten over in brand vliegende Chinese elektrische auto’s? De waarheid is waarschijnlijk genuanceerder dan de marketingafdeling doet geloven.
De energiedichtheidkloof blijft gapen
En daar duikt het echte probleem op: prestaties. Sodium-ion batterijen van CATL halen een energiedichtheid van 175 Wh/kg – op het eerste gehoor respectabel, tot je beseft dat gangbare LFP-batterijen (lithium-ijzerfosfaat) inmiddels ruim 200 Wh/kg halen. Dat verschil lijkt klein, maar vertaalt zich direct naar bereik: waar moderne EV’s met LFP-accu’s gemakkelijk 600-700 kilometer afleggen, blijven sodium-ion varianten steken bij “ruim 500 kilometer” volgens CATL’s eigen voorzichtige formulering.
Die vagere bewoordingen zijn veelzeggend. Het bedrijf specificeert niet welke batterijcapaciteit nodig is voor die 500 kilometer, wat suggereert dat de cijfers afhankelijk van de metingen een stuk minder flatteus kunnen uitpakken. Voor consumenten die gewend raken aan steeds grotere rijafstanden, voelt dit als een stap terug.
Levensduur als troostprijs
CATL benadrukt wel dat de batterijen meer dan 10.000 laadcycli zouden moeten overleven – theoretisch goed voor 27 jaar dagelijks gebruik. Indrukwekkend, ware het niet dat moderne LFP-batterijen vergelijkbare levensduren claimen en dat in de praktijk de meeste auto’s allang zijn afgedankt voordat de accu het begeeft. Het is een specmanship die vooral goed klinkt in persberichten.
Prijsgevecht als werkelijke motor
Achter alle veiligheidsclaims en technische details schuilt de eigenlijke drijfveer: prijzen. De kosten van LFP-batterijen lopen op, gedreven door schommelende lithiumprijzen en toenemende vraag. Sodium-ion batterijen gebruiken goedkopere grondstoffen die bovendien ruimer voorradig zijn. Voor budgetmodellen en markten waar betaalbaarheid belangrijker is dan maximale prestaties, kunnen ze een rol spelen.
Maar CATL moet zich afvragen of consumenten bereid zijn significant bereik in te leveren voor iets meer veiligheid en lagere kosten. De geschiedenis van elektrische auto’s suggereert van niet – reichweidte-angst blijft een van de grootste aankoopbarrières.
Vastgeklemd tussen twee fronten
De sodium-ion batterijen van CATL zitten in een lastig parket. Aan de ene kant staat LFP-technologie, die jaar na jaar betere energiedichtheden bereikt en inmiddels gemeengoed is geworden in betaalbare elektrische auto’s. Aan de andere kant lonken vastestofbatterijen aan de horizon, die eveneens superieure veiligheid beloven maar dan wél gecombineerd met hogere energiedichtheid.
Voor CATL lijkt de sodium-ion strategie vooral een tussenoplossing: interessant voor specifieke niches (koude klimaten, budgetsegment, stationaire opslag), maar waarschijnlijk geen game-changer voor de mainstream EV-markt. De Chinese fabrikant verkoopt het als doorbraak, maar de werkelijkheid is dat het vooral een tactische zet is in een markt waar verschillende technologieën om dominantie vechten.
Afwachten wat de praktijk leert
De komende testen met Changan, GAC en JAC zullen uitwijzen of de veiligheidsclaims standhouden onder echte omstandigheden. Chinese automerken zijn doorgaans gewillige proefkonijnen voor binnenlandse innovaties, maar pas als westerse fabrikanten interesse tonen, weten we of de technologie werkelijk serieus wordt genomen.
Voor consumenten blijft het advies: wacht af. Sodium-ion batterijen zijn niet per definitie slecht, maar ze lossen ook niet alle problemen van elektrisch rijden op. Ze zijn veiliger (waarschijnlijk), goedkoper (hopelijk), maar trager en minder krachtig (zeker). Of dat een acceptabele trade-off is, hangt af van je prioriteiten – en van hoeveel marketingruis je kunt negeren.
Samenvatting sodium-ion versus LFP:
- Veiligheid: Sodium-ion claimt superieur (nog te bevestigen door onafhankelijke tests)
- Energiedichtheid: 175 Wh/kg (sodium) vs 200+ Wh/kg (LFP)
- Bereik: ≈500 km (sodium) vs 600-700 km (LFP)
- Koudeprestaties: Sodium-ion superieur
- Levensduur: Beide >10.000 cycli
- Prijs: Sodium-ion waarschijnlijk goedkoper (nog te bevestigen)
- Beschikbaarheid: Sodium-ion testfase, LFP volledig volwassen
