Garmin voegt voedingstracking toe aan zijn betaalde Connect+-abonnement, een functie die lang op zich liet wachten. De vraag is of het fotograferen van je bord en AI-analyse van je eetpatroon genoeg is om gebruikers over de streep te trekken – of dat het bedrijf vooral een betaalmuur optrekt rond functionaliteit die elders gratis beschikbaar is.
Een abonnement op zoek naar bestaansrecht
Laten we eerlijk zijn: Garmin Connect+ had tot nu toe weinig overtuigingskracht. Het betaalde abonnement bood te weinig extra’s ten opzichte van de gratis versie om het merendeel van de gebruikers te verleiden. Met de nieuwe voedingstracking-functie probeert Garmin daar verandering in te brengen, en het is meteen de stevigste toevoeging sinds de lancering van het platform.
De timing is veelzeggend. Waar concurrenten als MyFitnessPal, Cronometer en zelfs Apple Health al jaren voedingsregistratie aanbieden – vaak gratis of tegen een lager tarief – komt Garmin nu met een eigen implementatie. De belofte: naadloze integratie met je bestaande Garmin-ecosysteem, zodat je niet met meerdere apps hoeft te jongleren. Of dat genoeg is om gebruikers te overtuigen, is de hamvraag.
AI fotografeert je bord, jij betaalt de rekening
Het concept klinkt aantrekkelijk: fotografeer je maaltijd, en de AI-beeldherkenning van Garmin herkent de ingrediënten om automatisch calorieën en nutriënten te berekenen. Je kan ook handmatig zoeken in een databank met verpakte producten, regionale gerechten en restaurantmenu’s, of barcodes scannen voor snelle invoer. Favoriete maaltijden bewaren voor herhaaldelijk gebruik moet het proces nog eenvoudiger maken.
Maar wie wel eens heeft geëxperimenteerd met voedingsherkenning-AI weet dat de duivel in de details schuilt. Hoe nauwkeurig kan een algoritme de hoeveelheid spaghetti op je bord inschatten? Onderscheidt het volvettekaas van light? En wat met maaltijden waar sauzen en kruiden het verschil maken tussen 300 en 600 calorieën?
Garmin belooft dat je calorieën en macronutriënten (proteïne, vet, koolhydraten) in kaart kan brengen, met rapporten per dag, week, maand en jaar. De personalisatie gebeurt op basis van lengte, gewicht, geslacht, activiteitsniveau en je “gemiddelde actieve calorieën” – de energie die je verbrandt tijdens sport. Die doelen zijn aanpasbaar, bijvoorbeeld als je meer proteïnen wil consumeren voor spierherstel.
Active Intelligence: assistent of illusie?
Het echte verkoopargument zit in Active Intelligence, Garmin’s AI-assistent die patronen moet herkennen tussen je voedingsinname, slaapkwaliteit, trainingen en prestaties. Het voorbeeld dat Garmin aanreikt: de app ontdekt dat je slechte nachtrust veroorzaakt werd doordat je laat at, en geeft je een duwtje om die gewoonte aan te passen.
Op papier klinkt dat als de heilige graal van gezondheidsmonitoring: één systeem dat alle puzzelstukjes met elkaar verbindt en jou concrete, gepersonaliseerde adviezen geeft. In de praktijk hangt alles af van de kwaliteit van die algoritmes. Correleert de AI échte oorzaak-en-gevolg, of trekt het voorbarige conclusies uit beperkte data? Garmin blijft vooralsnog vaag over de wetenschappelijke onderbouwing achter Active Intelligence.
Voor wie het Garmin-ecosysteem serieus neemt – met smartwatch, fietscomputer, looptracker en mogelijk een slimme weegschaal – kan de integratie wel degelijk meerwaarde bieden. Je prestatiestatistieken worden aangevuld met voedingsgegevens, zodat je kan zien hoe je calorie-inname zich verhoudt tot je trainingsintensiteit. Op compatibele Garmin-smartwatches verschijnt een voedingsoverzicht, inclusief recent geregistreerde maaltijden en favorieten. Met spraakopdrachten kan je de Voeding-app zelfs hands-free openen.
De privacyvraag die niemand stelt
Wat opvallend afwezig is in Garmin’s communicatie: een duidelijk verhaal over privacy en datagebruik. Je fotografeert letterlijk al je maaltijden, deelt informatie over je eetgewoontes, en laat een AI-systeem patronen ontdekken in je meest intieme gezondheidsdata. Waar worden die foto’s opgeslagen? Hoe lang blijven ze bewaard? Worden ze gebruikt om de AI te trainen? En belangrijker: wat gebeurt er als Garmin morgen beslist om partnerships aan te gaan met voedingsbedrijven of verzekeraars?
Voor een bedrijf dat zich profileert met sporthorloges zonder touchscreen “omdat knoppen betrouwbaarder zijn”, voelt het gebruik van AI-beeldherkenning voor voeding haast ironisch avant-gardistisch aan. De vraag is of Garmin-gebruikers – vaak pragmatische sportliefhebbers die functionaliteit boven franje verkiezen – zitten te wachten op een feature die vraagt om dagelijkse fotografische documentatie van hun eetpatroon.
Dertig dagen om je te overtuigen
Garmin lijkt zich bewust van de twijfel. Het bedrijf biedt een gratis proefabonnement van 30 dagen voor nieuwe gebruikers, of 14 dagen voor wie eerder al eens Connect+ heeft geprobeerd. Die verlengde testperiode suggereert dat Garmin weet dat het even duurt voordat gebruikers de meerwaarde ervaren – of dat het bedrijf simpelweg hoopt dat je na een maand zo gewend bent geraakt aan de functie dat je blijft betalen.
De realiteit is dat voedingsregistratie notoir moeilijk vol te houden is. Studies tonen keer op keer aan dat mensen binnen enkele weken stoppen met het bijhouden van hun eetgewoontes, ongeacht hoe gebruiksvriendelijk de app is. Zelfs met AI-ondersteuning blijft het een dagelijkse verplichting die discipline vraagt. Of Garmin’s implementatie die statistiek kan doorbreken, moet nog blijken.
Het puzzelstukje dat Connect+ nodig had?
Garmin presenteert voedingstracking als “het ontbrekende puzzelstukje” voor Connect+, en vanuit zakelijk oogpunt klopt die redenering. Het is een substantiële toevoeging die het abonnement eindelijk een duidelijker profiel geeft: niet zomaar een sportplatform, maar een holistische gezondheidscoach.
Toch blijft de vraag: waarom zou je kiezen voor Garmin’s betaalde oplossing als er gevestigde alternatieven zijn met grotere voedingsdatabases, actievere communities en vaak lagere prijzen? Het antwoord moet liggen in de integratie met het bredere Garmin-ecosysteem en de belofte van Active Intelligence die verbanden legt tussen al je gezondheidsdata.
Of dat genoeg is, hangt af van hoeveel waarde je hecht aan het hebben van alles in één app. Voor de doorgewinterde Garmin-gebruiker met een kast vol apparatuur kan dit de doorslag geven. Voor de recreatieve sporter die toevallig een Garmin-horloge bezit, voelt het eerder aan als een feature die achter een betaalmuur is geplaatst terwijl het misschien gewoon basisfunctionaliteit zou moeten zijn.
Praktisch: Voedingstracking is nu beschikbaar in Garmin Connect+ met een gratis proefperiode van 30 dagen (of 14 dagen voor bestaande gebruikers). De functie werkt op alle compatibele Garmin-smartwatches en synchroniseert met de Garmin Connect-app.
