De Zweedse autofabrikant zegt nadrukkelijk dat het Apple CarPlay en Android Auto over de hele modellijn blijft ondersteunen. Een opmerkelijke belofte in een tijd waarin steeds meer automerken juist afstappen van deze third-party systemen – niet uit technische noodzaak, maar uit winstbejag.
Volvo heeft een duidelijk statement afgegeven: het blijft Apple CarPlay en Android Auto ondersteunen in al zijn auto’s. Hoofdingenieur Anders Bell bevestigde recent dat de Zweedse fabrikant geen plannen heeft om deze populaire smartphone-integraties te schrappen, in tegenstelling tot wat steeds meer concurrenten doen.
Die toezegging is meer dan een technische keuze – het is een filosofisch standpunt over hoe autofabrikanten met consumenten zouden moeten omgaan. En het vormt een scherp contrast met een groeiende trend in de auto-industrie, waar merken steeds nadrukkelijker gebruikers naar eigen ecosystemen proberen te duwen.
Van pronkstuk tot ongewenst kind
Nog niet zo lang geleden adverteerden autofabrikanten luidkeels met hun ondersteuning voor Apple CarPlay en Android Auto. Het was een verkoopargument: kopers wilden hun vertrouwde smartphone-interface in hun auto, niet een log, traag en slecht ontworpen systeem van de autofabrikant zelf.
Die tijd lijkt voorbij. Steeds meer automerken zien CarPlay en Android Auto niet langer als voordeel, maar als bedreiging voor hun eigen ambities. General Motors kondigde al aan dat nieuwe elektrische modellen geen ondersteuning meer bieden voor deze systemen. Tesla heeft ze nooit geïmplementeerd. En ook andere fabrikanten beginnen publiekelijk te twijfelen of ze deze third-party applicaties nog wel willen blijven ondersteunen.
De reden? Moderne auto’s zijn niet langer alleen hardware – ze zijn steeds meer software-platforms. En wie de software controleert, controleert de data, de gebruikerservaring, en vooral: de inkomstenstroom uit abonnementen.
Data, abonnementen en controle
Autofabrikanten hebben ontdekt dat er goud te verdienen valt aan software en diensten. Niet alleen bij de verkoop van de auto zelf, maar ook jarenlang daarna via maandelijkse abonnementen voor navigatie, entertainment, verbeterde prestaties of zelfs basiisfuncties die vroeger standaard waren.
Om die inkomsten binnen te halen, willen fabrikanten gebruikers vasthouden in hun eigen ecosysteem. Maar als consumenten gewoon Apple CarPlay of Android Auto gebruiken voor navigatie, muziek en communicatie, lopen die abonnementsinkomsten grotendeels aan de fabrikant voorbij. De gebruiker haalt alles via zijn smartphone, niet via het systeem van de auto.
Daar komt bij dat Apple en Google waardevolle gebruikersdata verzamelen wanneer consumenten hun systemen in de auto gebruiken. Data over rijgedrag, locaties, voorkeuren – informatie waar autofabrikanten zelf graag de hand op leggen. Door CarPlay en Android Auto te weren, proberen ze die data voor zichzelf te houden.
Het is een begrijpelijke zakelijke overweging. Maar voor consumenten betekent het dat ze gedwongen worden systemen te gebruiken die vaak inferieur zijn aan wat ze gewend zijn van hun smartphone.
Volvo kiest voor de gebruiker
Volvo neemt bewust een andere koers. Anders Bell formuleerde het helder: een auto moet de gewoontes van de gebruiker respecteren en een verlengstuk zijn dat zich aanpast aan het ecosysteem dat de gebruiker zelf heeft gekozen. Niet andersom.
Dat klinkt haast radicaal in een industrie die steeds harder duwt richting vendor lock-in en gesloten ecosystemen. Volvo erkent daarmee impliciet dat consumenten niet zitten te wachten op nóg een platform dat ze moeten leren kennen, nóg een interface die net iets anders werkt dan ze gewend zijn.
De meeste mensen hebben hun digitale leven al georganiseerd rond iOS of Android. Hun contacten, agenda’s, muziekbibliotheek, podcasts, navigatievoorkeuren – dat staat allemaal al in hun smartphone. Waarom zouden ze dat willen dupliceren in een autosysteem dat toch minder goed werkt?
Volvo’s standpunt is dat je dat niet hoeft. Gebruik gewoon wat je wilt gebruiken. De auto past zich aan jou aan, niet jij aan de auto.
Maar Volvo heeft wel degelijk een eigen systeem
Dit betekent niet dat Volvo geen eigen infotainmentsysteem heeft. Dat bestaat zeker, en het is grotendeels gebouwd op Android Automotive OS – niet te verwarren met Android Auto. Android Automotive OS is een volledig besturingssysteem voor auto’s, ontwikkeld door Google, maar aangepast door de autofabrikant.
Volvo heeft daarnaast native apps rechtstreeks geïntegreerd, zoals Apple Music. Gebruikers die willen, kunnen dus volledig binnen het Volvo-systeem blijven zonder hun telefoon te hoeven koppelen. Maar – en dat is het cruciale verschil – ze hoeven dat niet. Ze mogen kiezen.
Bij General Motors’ nieuwe elektrische modellen krijg je die keuze niet. Je wordt gedwongen het eigen systeem te gebruiken, hoe je daar ook over denkt. Bij Volvo blijft het optioneel. Wil je CarPlay? Prima. Wil je Android Auto? Ook goed. Wil je juist het native Volvo-systeem gebruiken? Helemaal je keuze.
Die vrijheid klinkt vanzelfsprekend, maar is dat helaas steeds minder.
Een kwestie van vertrouwen
Achter deze twee benaderingen schuilen twee verschillende visies op de relatie tussen fabrikant en klant. General Motors en vergelijkbare merken lijken consumenten vooral te zien als data- en inkomensbronnen die je zo lang mogelijk in je ecosysteem moet vasthouden. Volvo spreekt van respect voor gebruikersgewoontes en keuzevrijheid.
Natuurlijk is Volvo ook een commercieel bedrijf dat winst wil maken. Ook zij hebben belang bij abonnementsinkomsten en data. Maar blijkbaar geloven ze dat je consumenten niet hoeft te dwingen om langetermijnloyaliteit op te bouwen. Misschien zelfs wel integendeel: door mensen de vrijheid te geven, bouw je vertrouwen op.
Het is een weddenschap. Volvo gokt erop dat consumenten hun waardering voor die keuzevrijheid zullen uitdrukken door trouw te blijven aan het merk. General Motors en anderen gokken erop dat consumenten wel wennen aan hun gesloten systemen als ze maar geen alternatief hebben.
Waarom dit ertoe doet
Voor mensen die weinig geven om dit soort technische details klinkt dit misschien als een onbelangrijk verschil. Maar het raakt aan iets fundamentelers: wie bepaalt hoe je je eigen spullen gebruikt?
Je koopt een auto voor tienduizenden euro’s. Die auto is van jou. Maar steeds meer fabrikanten behandelen hem alsof het een platform is dat zij controleren, waarbij jij slechts gebruiker bent die zich moet schikken naar hun regels en voorkeuren.
Dat begint bij infotainment, maar eindigt daar niet. Tesla kan op afstand functies uitschakelen of beperken. BMW experimenteerde met abonnementen voor verwarmde stoelen – een functie die fysiek aanwezig is in de auto die je kocht, maar die je maandelijks moet blijven betalen om te gebruiken. Andere merken overwegen vergelijkbare constructies.
Volvo’s standpunt over CarPlay en Android Auto is in die context méér dan een technische keuze. Het is een uitspraak over eigenaarschap, controle en respect voor de koper.
Hoelang blijft Volvo standhouden?
De grote vraag is natuurlijk of Volvo dit standpunt kan en wil volhouden. De druk vanuit aandeelhouders om recurrente inkomsten te genereren is immens. Autoverkoopmarges staan onder druk, abonnementsmodellen lijken een aantrekkelijk alternatief.
Bovendien is Volvo inmiddels eigendom van het Chinese Geely. Hoe lang zal een Chinees moederbedrijf toestaan dat Volvo zich zo nadrukkelijk profileert als gebruikersvriendelijk, terwijl de rest van de industrie een andere kant op beweegt?
Vooralsnog lijkt het beleid stand te houden. Bell’s uitspraken waren recent en expliciet. Maar de cynicus zou kunnen opmerken dat beloftes in de auto-industrie niet altijd lang standhouden. Wat vandaag wordt toegezegd, kan morgen alweer ingetrokken worden “vanwege veranderende marktomstandigheden” of andere corporate jargon.
Voorlopig verdient Volvo echter credits voor het innemen van een consumentvriendelijk standpunt in een industrie die steeds meer de andere kant op lijkt te bewegen. Of dat genoeg is om consumenten daadwerkelijk naar Volvo te trekken, zal moeten blijken. Maar het zou mooi zijn als meer autofabrikanten hetzelfde voorbeeld volgden – in plaats van General Motors’ voorbeeld van gedwongen ecosystemen en verdwijnende keuzevrijheid.
